Gatunki bonzai
Bonsai powstaje ze zwyczajnych nasion drzew i krzewów. Można je wyhodować z każdego gatunku drzewa, jednak nie wszystkie równie dobrze nadają się do wyhodowania miniaturki. Z większości drzew występujących w Polsce bez kłopotu można uformować bonzai. Najlepiej sprawdzają się drzewa długowieczne, o zdrewniałych pędach. Niektóre z nich poddają się kształtowaniu i znoszą warunki doniczkowe stosunkowo łatwo, inne nie. Część z gatunków bonzai nadaje się tylko do hodowli na zewnątrz.
Z różnych gatunków roślin można tworzyć bonzai różnej wielkości. Najmniejsze doniczkowe bonzai mogą mieć wysokość 20 cm, największe – ponad 1 m. Bonzai w ogrodzie mogą dorastać nawet do ponad 4 m. Z reguły z drzewa o dużych liściach tworzymy większy okaz, z tego o małych listkach – mniejszy. Po ukształtowaniu drzewko ma wyglądać naturalnie, tak samo jak okaz o normalnych rozmiarach.
Bonzai z sosny nie jest zbyt popularne, chociaż jest to jedno z najpospolitszych polskich drzew. Wadą sosny jest fakt, że rośnie ona powoli, w związku z czym ukształtowanie bonzai z nasion zajmuje wiele lat. Jednak drzewko takie bardzo dobrze wygląda. Najstarsze bonzai na świecie to właśnie sosna.
Dąb również dobrze sprawdza się jako bonzai, choć trzeba wykazać wiele cierpliwości w jego hodowli, gdyż rośnie on powoli. Jego zaletą jest fakt, że wyjątkowo ładnie się prezentuje. Nadaje się raczej na większe bonzai (powyżej 1 m), gdyż jego liście są dość duże. Miniaturę dębu trzymamy w nasłonecznionym miejscu i regularnie podlewamy. Bardzo łatwo się go rozmnaża – wystarczy jesienią zasiać żołędzie w skrzynce, a na wiosnę powinny pojawić się sadzonki.
Bonzai z krzewu jałowca trzymamy w nasłonecznionym miejscu. Wymaga ono częstego przesadzania – co 2 około lata. W zimie musi być chroniony przed silnym mrozem, a latem przez bezpośrednim dostępem słońca, który mógłby spalić igły.
Topola nie jest wysoko ceniona jako bonzai ze względu na to, że jest gatunkiem krótko żyjącym.