Filozofia bonzai
Dla niewtajemniczonych bonzai to bardziej dziedzina ogrodnictwa niż sztuka filozofii życia. Jednak sztuka hodowli miniaturowych drzewek i roślin to nie tylko działania polegające na specyficznej pielęgnacji sadzonek po to, aby nadać im pożądany kształt i wielkość. Bonzai wiąże się także ze szczególną filozofią, która przyświeca wszystkim miłośnikom tej sztuki hodowli roślin.
U podstaw filozofii bonzai leży przekonanie, że od przyrody można się wiele nauczyć. Formowanie bonzai to sztuka trudna i czasochłonna, wymagająca cierpliwości i samozaparcia. Drzewko musi być pieczołowicie pielęgnowane przez wiele lat, a proces ten nigdy nie zostaje zakończony. Zaniedbanie przycinania i przesadzania sadzonki doprowadzi do zniszczenia jej – drzewko pozostawione samo sobie zacznie żyć “swoim życiem” i przybierać kształt coraz bardziej podobny do naturalnego.
Bonzai to symbol prostoty jako najbardziej wyrafinowanego piękna pochodzącego prosto z natury.
To właśnie niezwykły sposób pielęgnacji bonsai zachwyca jego miłośników. Z hodowaniem miniaturowych drzewek wiąże się filozofia, której naczelnym hasłem jest miłość do natury poprzez kształtowanie jej. Bonzai to uwielbienie pracowitości, cierpliwości systematyczności, która jest najlepszym sposobem na osiągnięcie celu, do którego zmierzamy. Tych właśnie cech charakteru mamy nabywać opiekując się miniaturową rośliną. Bonzai ma być naszym przyjacielem i służyć nam – do takiego wniosku można dojść obserwując to, jak poddaje się wszelkim zabiegom pielęgnacyjnym. Służąc i poddając się nam, bonzai uczy nas także miłości i przyjaźni wobec innych ludzi, służenia i pomagania innym, a nie tylko stawiania wymagań.
Hodowla bonzai to długotrwały proces, który umożliwia nam obserwowanie piękna natury i zmian, jakie w nim zachodzą. Miniaturowe drzewko to także symbol siły i życia. Dla Japończyków formowanie bonzai to sposób na bliski kontakt z naturą, podczas którego oddają się medytacjom na temat harmonii człowieka ze światem.