Czym jest bonzai?
Nazwa bonzai pochodzi od dwóch słów z języka japońskiego: bon – oznacza płaską tacę lub pojemnik, sai – roślinę. Bonzai jest to więc sztuka hodowania roślin, głównie drzew lub krzewów, w płaskich pojemnikach i nadawania im miniaturowej formy.
Pomimo, że dla amatorów bonzai w pierwszej kolejności kojarzy się z ogrodnictwem, to należy wiedzieć, że w rzeczywistości jest to forma sztuki. Tak jak malarz za pomocą kolorów nadaje swojemu obrazowi głębię i charakter, tak osoba kształtująca drzewko nadaje mu odpowiednią formę przycinając gałązki i kształtując je.
Historia bonzai rozpoczęła się ponad 2 tysiące lat temu w Chinach. W Japonii, kraju, który przyczynił się do rozwoju i popularyzacji tej sztuki kilkaset lat później, bonzai uważane są za dzieła sztuki i dziedziczone z pokolenia na pokolenie. Twórcy bonzai szukają inspiracji do swojej pracy w naturze i roślinach w naturalny sposób przez nią ukształtowanych. Takie właśnie ma być bonzai – ukształtowane zgodnie z naturą. Kilkunastoletnie, perfekcyjnie ukształtowane bonzai to dzieła sztuki o dużej wartości – miłośnicy bonzai są w stanie zapłacić za nie nawet kilkanaście tysięcy euro.
Miejscami, gdzie najczęściej można spotkać bonzai są ogrody japońskie, czyli zaprojektowane w specyficznym stylu, którego wyznacznikami są prostota i asymetria. W Polsce istnieje kilka ogrodów utrzymanych w tym stylu, m.in. we Wrocławiu oraz w Jarkowie koło Kudowy Zdroju. Przy odrobinie wysiłku każdy może posiadać bonzai w swoim ogrodzie.
Zarówno bonzai jak i ogrody japońskie są bardzo popularne w Polsce i na świecie. Niezwykła sztuka formowania miniaturowych drzewek ma wielu miłośników. Proces tworzenia bonzai jest długotrwały i pracochłonny. Obejmuje wiele wymagających precyzji i wprawy zabiegów, takich jak przycinanie i drutowanie drzewek. Formując bonzai, robi się to w taki sposób, aby nadać mu odpowiedni kształt zgodny z wymogami jednego ze stylów bonzai. Do kreowania różnych stylów wybiera się różne gatunki drzew, gdyż nie każde drzewo można dowolnie uformować. Należy to robić w taki sposób, aby drzewko wyglądało jak miniatura starego drzewa tego samego gatunku w jego naturalnym rozmiarze.